Vit skrúva heilt aftur til 1200-talið – langt áðrenn Seyðabrævið varð skrivað!
Søgnin sigur í øllum førum, at norska ríkisstríðið millum birkibeinar og baglar flutti seg vestur í havið, heilt til Mikladals. Norsku baglarnir við Erling Steinvegg á odda fingu sigur her í einum blóðugum bardaga.
Víðari sigur søgnin, at hesin bardagin kravdi mong mannalív – kanska heilt upp í 100 mans. Tað er helst hiðani, at eitt stað norðan fyri Kópakonuna kallast ”Úti í Hundraði”.
Hvussu nógv fólk búðu her tá?
Søgan gerst enn meira spennandi, tí fáir veit, nær tey fyrstu fólkini settu seg niður her í Mikladali. Bygdin verður nevnd í Hundabrævinum (uml. 1350–1400), har vit fáa at vita um tal av hundum í Mikladali og á Húsum. Hetta er ein ábending um at fólk longu búðu her!
Vitlíki metir eisini, at í 1600-talið hava kanska eini 50 fólk havt sína dagligu gongd í bygdini. Hesi fólkini hava øld eftir øld átt og vart sítt kirkjulív.
Hví er hetta áhugavert fyri bókina um Mikladals kirkju?
Hóast kirkjan sjálv er yngri, vísir hetta, at Mikladalur hevur verið ein miðdepil og leikpallur fyri stórum hendingum í Føroyum í meiri enn 800 ár!
Og hetta gevur kirkjusøguni eina heilt serstaka søguliga dýpd, og eina ríka bakgrund, har blóðugir bardagar, hernaðarsøga og gerandislívið hjá teimum fyrstu føroyingunum renna saman í eitt.
Blóðugir bardagar og 800 ára søga: Hvat hendi í Mikladali í 1210? Les meira um loynidómarnar, fólkatalið og spennandi árini í nýggju bókinni um Mikladals kirkju!!
Kemur út sunnudagin 22. november í Mikladals kirkju!
Deil á Facebook
